- Newsroom
Έφυγε σήμερα τα ξημερώματα από τη ζωή ο Λευτέρης Κοκκινίδης "Κοκκινάς" σε ηλικία 78 ετών.
Ο Λευτέρης Κοκκινίδης γεννήθηκε το 1948 στον Άγιο Δημήτριο Κοζάνης (Τοπτσιλάρ), κουβαλώντας βαθιά μέσα του την καταγωγή από το χωριό Μελιανάντων του Χαψίκιοϊ και το Ατα-Παζάρ του Πόντου. Μεγάλωσε μέσα σε ένα περιβάλλον όπου η ποντιακή παράδοση δεν ήταν αναφορά αλλά καθημερινό βίωμα, πλάι σε ανθρώπους πρώτης γενιάς όπως ο Γεώργιος Ποσινακίδης, ο Κώστας Χαραλαμπίδης, ο Γιάννης Αραπίδης και ο παππούς του Βασίλης Κοκκινίδης, μορφές που σφράγισαν τον τρόπο με τον οποίο άκουγε, τραγουδούσε και ένιωθε το ποντιακό τραγούδι.
Σύμφωνα με το pontianlyrics.gr, η αγάπη του για το ποντιακό στοιχείο τον οδήγησε φυσικά στη στιχοπλοκή. Σκάρωνε δίστιχα με αυθεντικό λόγο και βιωματικό φορτίο, αρκετά από τα οποία βρήκαν τον δρόμο τους στη δισκογραφία, χωρίς ποτέ να χάσουν τον χαρακτήρα του μουχαπέτ’ από τον οποίο γεννήθηκαν.
Αθεράπευτα μουχαπετλής, δεν άργησε να περάσει και ο ίδιος στο στούντιο, κάνοντας την πρώτη του εμφάνιση στη δισκογραφία το 2000 με φιλική συμμετοχή στον δίσκο του Κώστα Παναγιωτίδη «Στα χνάρια της Ρωμανίας». Ακολούθησαν συμμετοχές σε μεταγενέστερες δισκογραφικές δουλειές, όπως «Το μεκατίρι μ’», το «Ση παλαιών τη στράταν» και το «Παρχαρί’ ευωδίας», όταν νεότεροι μουσικοί, όπως ο Γιάννης Τσανασίδης και ο Γιώργος Βέργος, αναζήτησαν ανθρώπους της παλιάς γενιάς με βιωματική γνώση στο τραγούδι και το μουχαπέτ’, θέλοντας να καταγράψουν όχι μόνο τραγούδια αλλά και έναν τρόπο και μια στάση ζωής.
Για πολλά χρόνια διατηρούσε καφενείο-μεζεδοπωλείο στον Άγιο Δημήτριο Κοζάνης, έναν χώρο που εξελίχθηκε σε άτυπο καταφύγιο του ποντιακού τραγουδιού. Εκεί φιλοξενήθηκαν αμέτρητες στιγμές μυσταγωγίας, γνήσια μουχαπέτια και συναντήσεις γενεών, με τη συμμετοχή και πολλών νέων ανθρώπων, στους οποίους ήταν ιδιαίτερα αγαπητός. Θερμός χαρακτήρας, παθιασμένος με το ποντιακό τραγούδι και τον στίχο, αγαπούσε να βρίσκεται κοντά στη νεολαία και να μεταφέρει το βιωματικό του ανάγνωσμα χωρίς διδακτισμό, μέσα από το τραγούδι, τη συζήτηση και το κοινό βίωμα. Άνθρωπος φιλικός, παρών σε κάθε ποντιακό γλέντι, άφησε έντονα χαραγμένη τη μορφή του στη μνήμη όσων τον έζησαν. Η χαρακτηριστική του στάση, να σηκώνεται όρθιος με ανοιχτά τα χέρια εν μέσω μέθεξης κατά τη διάρκεια ενός μουχαπέτ’, παραμένει ανεξίτηλη εικόνα μιας ζωής δοσμένης στο τραγούδι και την κοινότητα.
Ο Λευτέρης Κοκκινίδης απεβίωσε στις 5 Φεβρουαρίου 2026, συνεπεία εγκεφαλικού επεισοδίου, αφήνοντας πίσω του ένα καθαρό και βαθύ αποτύπωμα στο βιωματικό ποντιακό τραγούδι και στον ποντιακό στίχο, ένα αποτύπωμα που συνεχίζει να ζει μέσα από τις φωνές, τις μνήμες και τα μουχαπέτια όσων τον αγάπησαν.
