Ελβετία: «Εικόνα εμπόλεμης κατάστασης» στο Κραν Μοντανά - «Τα ελβετικά ΜΜΕ μεταδίδουν ότι δεν υπάρχουν ξένοι μεταξύ των θυμάτων», λέει η Πρόεδρος της ελληνικής κοινότητας
Τραυματίες μεταφέρονται σε νοσοκομεία της Ζυρίχης
- Newsroom
Έχουν περάσει περισσότερα από 25 χρόνια από την τελευταία φορά που η ηπειρωτική Ευρώπη παρακολούθησε ολική έκλειψη Ηλίου. Ήταν Αύγουστος του 1999, όταν η Σελήνη κάλυψε τον Ήλιο και ο ουρανός σκοτείνιασε για λίγο σε περιοχές της Ευρώπης. Είκοσι επτά χρόνια μετά, μια ολική έκλειψη Ηλίου επιστρέφει στην Ευρώπη με τη μεσογειακή γειτονιά, την Ισπανία, να μπαίνει στο επίκεντρό της.
Η έκλειψη θα ξεκινήσει το ταξίδι της στη βόρεια Ρωσία, θα διασχίσει τον Αρκτικό Ωκεανό και την ανατολική Γροιλανδία, θα είναι στο μέγιστό της ανοιχτά της Ισλανδίας και τελικά θα φτάσει στη βόρεια Ισπανία λίγο πριν από τη δύση του Ήλιου. Ισπανικές πόλεις θα δουν τη Σελήνη να καλύπτει πλήρως τον Ήλιο για ένα λεπτό και 50 δευτερόλεπτα. Στη βόρεια Αμερική, τη δυτική Αφρική και άλλα σημεία της Ευρώπης θα είναι ορατή ως μερική έκλειψη. Το μονοπάτι της μερικής έκλειψης περιλαμβάνει και βορειοδυτικές περιοχές της Ελλάδας (Κέρκυρα, Ηγουμενίτσα, Κόνιτσα, Καστοριά, Φλώρινα), αλλά το ποσοστό της είναι τόσο μικρό που πρακτικά είναι μη παρατηρήσιμη.
Αυτή είναι η πρώτη ολική έκλειψη στην Ισπανία από το 1905 και η πρώτη στην Ισλανδία από το 1954. Η επόμενη ευκαιρία για την Ευρώπη να βιώσει παρόμοιο γεγονός θα είναι στις 2 Αυγούστου 2027, με το μονοπάτι της ολικότητας να περιλαμβάνει τμήματα της νότιας Ισπανίας, του Μαρόκο, της Αλγερίας, της Τυνησίας, της Λιβύης, της Αιγύπτου και της Σαουδικής Αραβίας. Το 2027, η νότια Ελλάδα θα έχει την ευκαιρία να δει σημαντικά μεγάλο ποσοστό μερικής έκλειψης.
Όπως εξηγεί στο ΑΠΕ-ΜΠΕ η Φιόρη Μεταλληνού, αστροφυσικός στο Εθνικό Αστεροσκοπείο Αθηνών, υπεύθυνη για δράσεις διάχυσης της επιστήμης και εθνική συντονίστρια διάχυσης της Αστρονομίας της Διεθνούς Αστρονομικής Ένωσης για την Ελλάδα, η ολική έκλειψη στη Μεσόγειο προσφέρει στους επιστήμονες της νότιας Ευρώπης και κυρίως της Ελλάδας περισσότερες ευκαιρίες μελέτης της κορώνας του Ήλιου.
«Όταν γίνονται εκλείψεις, έχουμε την ευκαιρία οι ηλιακοί φυσικοί να παρατηρούμε την εξώτερη ατμόσφαιρα του Ήλιου, τη λεγόμενη ηλιακή κορώνα ή ηλιακό στέμμα, που αποκαλύπτεται όταν σκοτεινιάσει ο Ήλιος. Φωτογραφίζουμε την κορώνα και μελετάμε τη σύστασή της, η οποία εξαρτάται από την ηλιακή δράση. Είναι σημαντικό να παρατηρούμε τις διεργασίες και να τις συγκρίνουμε με άλλες εκλείψεις».
Επαγγελματίες και ερασιτέχνες αστρονόμοι από την Ελλάδα, όπως μέλη του Ομίλου Φίλων Αστρονομίας, οργανώνουν ήδη ταξίδια στην Ισπανία για να παρατηρήσουν το φαινόμενο.
Στις 17 Φεβρουαρίου 2026 θα συμβεί δακτυλιοειδής έκλειψη Ηλίου. Η Σελήνη δεν θα καλύψει πλήρως τον Ήλιο, δημιουργώντας φωτεινό δακτύλιο. Η έκλειψη θα είναι ορατή μόνο στην Ανταρκτική, ενώ η μερική έκλειψη θα φανεί από τη νότια Αφρική, την Αργεντινή και τη Χιλή.
Παρότι το ηλιακό μέγιστο ολοκληρώθηκε το 2025, η ηλιακή δραστηριότητα παραμένει υψηλή το 2026, με αποτέλεσμα πιο εντυπωσιακό Σέλας, κυρίως στις Βόρειες χώρες.
Η Σελήνη
Μια λιγότερο γνωστή πληροφορία είναι ότι μια ηλιακή έκλειψη συμβαίνει περίπου δύο εβδομάδες πριν ή μετά από μια σεληνιακή έκλειψη. Έτσι, και τις δύο ηλιακές εκλείψεις του 2026 θα ακολουθήσουν σεληνιακές εκλείψεις.
Το πρωί της 3ης Μαρτίου 2026, μια ολική έκλειψη Σελήνης θα δώσει στη Σελήνη πορτοκαλί αποχρώσεις – η λεγόμενη ματωμένη Σελήνη. Η σκιά της Γης καλύπτει τη Σελήνη, ενώ το κόκκινο και πορτοκαλί φως της ατμόσφαιρας της Γης της δίνει χάλκινη λάμψη. Η έκλειψη θα είναι ορατή στη Βόρεια και Νότια Αμερική, στον Ειρηνικό, στην Ασία και την Ωκεανία.
Μερική έκλειψη Σελήνης θα συμβεί από τις 27 στις 28 Αυγούστου, ορατή από την Αφρική, την Ευρώπη (και την Ελλάδα) και την Ασία. Στην Αθήνα θα είναι ορατή στις 6:50 το πρωί της 28ης Αυγούστου 2026.
Το 2026 περιλαμβάνει επίσης τρεις υπερπανσελήνους: στις 3 Ιανουαρίου, 24 Νοεμβρίου και 23 Δεκεμβρίου 2026. Η υπερπανσέληνος φαίνεται πιο μεγάλη και φωτεινή, καθώς η Σελήνη βρίσκεται στο περίγειο.
Τον Μάιο του 2026 θα υπάρξει και Μπλε φεγγάρι, δηλαδή δεύτερη πανσέληνος στον ίδιο μήνα (1 και 31 Μαΐου).
Οι βροχές διαττόντων αστέρων κορυφώνονται στις 12 και 13 Αυγούστου 2026 με τη βροχή των Περσείδων, υπό ιδανικές συνθήκες λόγω νέας Σελήνης. Οι Περσείδες θα είναι ορατές από τις 14 Ιουλίου έως την 1η Σεπτεμβρίου 2026.
