Γράφει η Δήμητρα Κυρανούδη
Ήταν αναμενόμενο. Όλα τα στοιχεία συνηγορούσαν στην ήττα της Γερμανίας στον ΟΗΕ αυτή την εβδομάδα. Η Γερμανία δεν κατάφερε να λάβει τη θέση μη μόνιμου μέλους στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ που διεκδικούσε μετ‘ επιτάσεως το τελευταίο διάστημα, αν και γνώριζε ότι πολλοί λόγοι συνηγορούσαν στο αντίθετο.
Η Πορτογαλία και η Αυστρία είχαν υποβάλει νωρίτερα υποψηφιότητες και έλαβαν τελικά τις δύο θέσεις που αντιστοιχούν στην ομάδα δυτικοευρωπαϊκών χωρών. Η Γερμανία δεν είχε εκπροσωπηθεί στη «Διάσκεψη για την Παλαιστίνη» το 2025 και ο καγκελάριος Φρίντριχ Μερτς απέφυγε να παραστεί ο ίδιος στη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ για να αποφύγει την κριτική.
Αναλυτές στον γερμανικό Τύπο αποδίδουν τη γερμανική αποτυχία ως αποτέλεσμα της ήπιας στάσης του Βερολίνου απέναντι στους χειρισμούς την νυν ισραηλινής κυβέρνησης αλλά και στο γεγονός ότι δεν υπολόγισε τελικά ορθά η γερμανική κυβέρνηση ποιοι είναι οι πραγματικοί της σύμμαχοι. Σύμφωνα με ρεπορτάζ, η Γερμανία ήλπιζε στη στήριξη χωρών που θα υπερψήφιζαν τη γερμανική υποψηφιότητα όμως βάσει του αποτελέσματος της ψηφοφορίες τα μαθηματικά δεν βγήκαν.
Οι δηλώσεις του υπ. Εξωτερικών Γιόχαν Βάντεφουλ, που πήρε πάνω του τη γερμανική καμπάνια, είναι ενδεικτικές του κλίματος: βαθιά απογοήτευση, πικρία αλλά και ανησυχία για την υλοποίηση των στόχων της γερμανικής κυβέρνησης στο πεδίο της εξωτερικής πολιτικής, κυρίως στο Ουκρανικό αλλά και στην επίτευξη μιας λύσης που συμφέρει όλους στη Μέση Ανατολή.
Ο καγκελάριος Φρίντριχ Μερτς είχε θέσει ως στόχο να καταστήσει τη Γερμανία παράγοντα που κινεί τις διεθνείς εξελίξεις, όμως το ράπισμα στον ΟΗΕ, πλήττει τώρα την εικόνα του ίδιου και της Γερμανίας. Όσο και αν η γερμανική κυβέρνηση διαμηνύει ότι παραμένει προσηλωμένη στους στόχους της σε διεθνές πεδίο, έστω και συμβολικά, η ήττα αυτή στέλνει ένα μήνυμα από τη διεθνή κοινότητα -που και αυτή πλέον έχει αλλάξει ριζικά τα τελευταία χρόνια.
Το μήνυμα προς το Βερολίνο είναι σαφές: δεν αρκούν μόνο υποσχέσεις ή μια πολιτική ίσων αποστάσεων πια αλλά δεσμεύσεις με συγκεκριμένο αποτύπωμα. Η Γερμανία βρίσκεται σε μια κρίσιμη μεταβατκή φάση και θα πρέπει να επιλέξει σοβαρά που πρέπει να στρέψει το βλεμμά της: πρώτα στο εσωτερικό της, που φωνάζει για ριζικές αλλαγές, ή στο εξωτερικό, όπου και εκεί απαιτείται ρεαλισμός και αποτελεσματικότητα.
Το 2035 πάντως, η επόμενη δηλαδή ευκαιρία για μια γερμανική διεκδίκηση θέσης μη μόνιμου μέλους, φαντάζει αιωνιότητα δεδομένου ότι οι γεωπολιτικές εξελίξεις μεταβάλλονται με ταχύτητα φωτός.
* Δημοσιεύθηκε στη «Μακεδονία της Κυριακής» στις 07.06.2026
