- Newsroom
Την θέση του αναφορικά με τις εξελίξεις γύρω από το αίτημα διεξαγωγής δημοψηφίσματος για τη ΔΕΘ καταθέτει μέσω social media ο πρώην δημοτικός σύμβουλος Θεσσαλονίκης, Γιώργος Ρακκάς.
Αναφέρει μεταξύ άλλων πως «Είναι άλλο να μαζεύεις υπογραφές για ένα κείμενο συμπαράστασης και άλλο να μαζεύεις υπογραφές για δημοψήφισμα. Στοιχειώδες».
«Ομολογώ πως δεν καταλαβαίνω. Όπως έλεγε και ο τηλεπαρουσιαστής Καψής πριν από 20 χρόνια. Μάζεψαν υπογραφές δίχως υπογραφές; Άλλαξαν στην μέση της διαδικασίας το κείμενο των υπογραφών; Όντως; Είναι άλλο να μαζεύεις υπογραφές για ένα κείμενο συμπαράστασης και άλλο να μαζεύεις υπογραφές για δημοψήφισμα. Στοιχειώδες.
Όπως στοιχειώδες είναι πώς όταν στρατεύεσαι σε άμεσες μορφές δημοκρατίας έχεις πολλαπλάσια ευθύνη από όταν είσαι με την αντιπροσώπευση. Από την άλλη, μεγάλη μερίδα των συγκεκριμένων δυνάμεων θεωρούν την δημοκρατία όπως ο Ταγίπ Ερντογάν: είναι απλά ένα λεωφορείο που τους διευκολύνει για να κατέβουν στην στάση που επιθυμούν. Και δυστυχώς επιβάλουν αυτήν την αντίληψη και στα ζητήματα με τα οποία καταπιάνονται» λέει στο κείμενό του ο πρώην δημοτικός σύμβουλος Θεσσαλονίκης.
Και συνεχίζει: «Αν ισχύουν, λοιπόν, όλα αυτά είναι μεγάλο κρίμα. Εγώ δεν υπέγραψα γιατί διαφώνησα με το αρχικό ερώτημα, και με την όλη πρόταση περί Σίνδου, γιατί πολύ απλά τέτοια πρόταση κινείται ακόμα στο επίπεδο της εικοτολογίας. Και είναι εργαλειοποίηση του δημοψηφισματος να υποβάλεις τον κόσμο σε ένα δίλημμα του τύπου "θέλετε κάτι ιδανικό ή την χειρότερη εκδοχή του υπάρχοντος;" Η δημοκρατία είναι πρακτικό άθλημα. Δεν είναι το τζίνι στο λυχνάρι με τις τρεις ευχές, ούτε η νονά μας η νεράιδα.
Από την άλλη ως Μένουμε Θεσσαλονίκη είχαμε αντιταχθεί στην μεγα ανάπλαση της ΔΕΘ before it was cool που λένε και στο χωριό μου. Όταν η κυβέρνηση Σύριζα-ΑΝΕΛ την αποφάσισε και την δρομολόγησε και στο δημοτικό συμβούλιο την επικύρωναν δυνάμεις που μετέπειτα έκαναν καμπάνια υπογραφών εναντίον της.
Οι αντιπροτάσεις που είχαμε καταθέσει τότε ήταν δε στο μήκος κύματος της εκδοχής που τώρα μάλλον κατισχύει -ηπιότερη εκθεσιακή χρήση συν αυξημένο πράσινο, συν χρήσεις πολιτισμού.
Ιδανικά θα θέλαμε κάτι σαν το Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος της Αθήνας + την εκθεσιακή δραστηριότητα, αλλά αυτός είναι ο δικός μας ευσεβιποθισμός.
Παρ όλα αυτά, για να είμαστε δίκαιοι, ήταν η ανταπόκριση στην καμπάνια που ανάγκασε την κυβερνήση να αναθεωρήσει.
Για να συνοψίσω η τοπική κινηματική δράση λοιπόν είναι καταλύτης, όχι όμως στην κατεύθυνση που την θέλουν οι εργολάβοι του κινήματος. Όσο για την έκβαση που τείνει να πάρει η υπόθεση. Είναι κρίμα, μεγάλο κρίμα» καταλήγει ο κ. Ρακκάς.