Χρήστος Νικολόπουλος: Τα πρώτα ακούσματα, οι ιστορίες των χρυσών επιτυχιών, τα «Ρεμάκια» και η ανάγκη για την επιτυχία
Ο σπουδαίος μουσικοσυνθέτης είναι ο καλεσμένος του 14ου επεισοδίου του «Εσύ τι μουσική ακούς;»
Ο σπουδαίος μουσικοσυνθέτης μιλά για ακούσματά του, τις ιστορίες πίσω από μεγάλα τραγούδια και συναυλίες αλλά και όσα λείπουν σήμερα από τη δισκογραφία
Ο Χρήστος Νικολόπουλος είναι o καλεσμένος του 15ου επεισοδίου του vidcast «Εσύ τι μουσική ακούς;» . Ο σπουδαίος μουσικοσυνθέτης με τις χρυσές επιτυχίες που καθόρισε το σύγχρονο λαϊκό τραγούδι μιλά για τα πρώτα του μουσικά ακούσματα, τους προσωπικούς «δρόμους» που δημιούργησε και τις μεγάλες συνεργασίες που άφησαν εποχή.
«Εγώ από μικρός άκουγα λαϊκά και παραδοσιακά τραγούδια , γιατί και στο χωριό τότε δεν είχα τη δυνατότητα να ακούσω διαφορετικά τραγούδια. Στη συνέχεια όμως άρχισα να απλώνεται ο ορίζοντας μου στα ακούσματα. Τα πρώτα χρόνια πήγα στην Αμερική και εκεί μου άρεσε πάρα πολύ που χρησιμοποιούσαν τις μεγάλες συμφωνικές ορχηστές. Μετά μου άρεσε πολύ και το ανατολικό τραγούδι, έχω γνωρίσει και πολλούς μεγάλους Αιγύπτιους καλλιτέχνες, όπως η Φαιρούζ, που της ζήτησα και αυτόγραφο» αναφέρει για τα ακούσματα του από παιδί αλλά και στα πρώτα του βήματα. Σήμερα αλλά και σε όλη του την καριέρα, όπως λέει, άκουγε όλα τα είδη της ελληνικής μουσικής για να είναι ενημερωμένος.
Η κάθοδος στην Αθήνα του έδωσε την ευκαιρία να μάθει το “αθηναϊκό ρεπερτόριο” με τα αρχοντορεμπέτικα και τα πιο ελαφρά τραγούδια. Γρήγορα άρχισε να μπαίνει στο στούντιο όλη μέρα και τα βράδια να δουλεύει στα μαγαζιά. «Ήμουν ένας μουσικός μέσα στα πράγματα. Άρχισα να παίζω σε δίσκους τραγούδια όλων των ειδών και επηρεαζόμουν από όλα. Το 72’ έγραψα το “Νύχτα Στάσου” που τότε ήταν ένα εξωγήινο τραγούδι, δεν είχε καμία πραγματικότητα τότε. Το έγραψα από πείσμα γιατί κάποιος μου είπε ότι εσείς είστε λαϊκοί δεν μπορείτε να γράψετε άλλα τραγούδια. Αλλά και το πρώτο μου τραγούδι “Νυχτερίδες και Αράχνες” είχε μουσική δομή που ήταν πρωτοπόρα για τότε, τα σταματήματα που είχε. Ήθελα να ξεφεύγω από τα συνηθισμένα πάντα» αναφέρει.
Την επιτυχία δεν την ένιωθε τότε που έγραφε ιστορία με τα μεγάλα τραγούδια και τις χρυσές συνεργασίες, καθώς ο αγώνας για την επιβίωση επισκίαζε τα πάντα. «Δεν καταλάβαινα το μέγεθος της επιτυχίας. Όλα αυτά ήταν μια αναζήτηση για εμένα να καλυτερεύσω τη ζωή μου, να πάρω καλύτερο μεροκάματο, γιατί ήμουν πολύ φτωχός».
Σχολιάζοντας το σημερινό τοπίο στην ελληνική δισκογραφία, αναφέρει ότι λείπουν οι μεγάλες φωνές αλλά και τα διαχρονικά τραγούδια, ενώ τονίζει πως όλοι μιμούνται τα μεγάλα ονόματα. «Σήμερα είναι ένα άλλο τοπίο στο τραγούδι, έχει καλούς τραγουδιστές, αλλά μοιάζουν πολύ μεταξύ τους. Δηλαδή είναι ο Ρέμος και είναι και τα «Ρεμάκια», μοιάζουν τον Ρέμο ας πούμε. Είναι η Δέσποινα Βανδή και υπάρχουν και οι μικρές που μοιάζουν σε αυτές. Και τα τραγούδια σήμερα είναι μπερδεμένα, φράσεις, φθηνά θέματα. Βλέπουμε ότι τραγούδια που ήταν περσινά σουξέ, φέτος δεν υπάρχουν. Εμείς δουλεύαμε διαφορετικά, η συνταγή για να μείνει ένα τραγούδι ήταν καλός στίχος, καλή μελωδία, ρεφρέν που θα τραγουδιέται. Τώρα για να φτάσεις στο ρεφρέν η ενορχήστρωση κάνει 20 σταματήματα, ορχηστές μόνο με κομπιούτερ, άλλο τοπίο» δηλώνει, ξεχωρίζοντας από τους νέους δημιουργούς τον Γιώργο Θεοφάνους και τον Κυριάκο Παπαδόπουλο.
«Λείπουν αυτοί που έχουν μια έκφραση πιο αντρική πιο βαριά, όπως ο Καρράς. Όλοι λεπτοκαμωμένοι ερμηνευτικά, λεπτές φωνές. Θεωρώ ότι ένας τραγουδιστής πρέπει να έχει κάποια καλά στοιχεία, να έχει καλή άρθρωση, να μην είναι φάλτσος, να μπορεί να λέει το “ρ” καθαρά, σήμερα το λένε λάθος και γίνονται μεγάλα ονόματα. Πρέπει να έχει ευχέρεια στην ερμηνεία του, να μπορεί να κάνει γυρίσματα και να έχει έκταση. Ένα χαρακτηριστικό που έχει η Χαρούλα Αλεξίου και η Ελένη Δήμου, η φωνή τους έχει όγκο και στις ψηλές. Αυτό το ξεχωρίζω στους τραγουδιστές» σημειώνει για τις φωνές που λείπουν.
Ο Χρήστος Νικολόπουλος, με αφορμή τη συναυλία της Άννα Βίσση στο ΟΑΚΑ, θυμάται τις μεγάλες συναυλίες του Γιώργου Νταλάρα στο ίδιο στάδιο, όπου τον συνόδευε με το μπουζούκι του και ερμηνεύει τα sold out. «Είναι πολύ σημαντικό αυτό που γίνεται. Την πρώτη την έκανε (η Άννα Βίσση) στο Καλλιμάρμαρο. Εγώ το κατατάσσω στο εξής γεγονός, εκεί το εισιτήριο είναι 12 ευρώ, γιατί να μην πάει ο κόσμος; Πάει χιλιάδες κόσμος με 12 ευρώ. Και φυσικά και το πρόμο» σχολιάζει και θυμάται: «Είναι μεγάλο γεγονός, έχω κάνει και έχω συναυλία μου εκεί και είχε 55.000 εισιτήρια. Υπάρχει ένα υπερμέγεθος της εκδήλωσης του κόσμου σε αυτές τις συναυλίες, είναι συγκλονιστικό. Θυμάμαι με τον Νταλάρα βγήκαμε από την έξοδο που βγαίνουν οι ποδοσφαιριστές και ανεβήκαμε στην σκηνή. Ήταν ωραία».
Μεταξύ άλλων αναφέρεται στην πρώτη οντισιόν της Χαρούλας Αλεξίου, το τηλεφώνημα τα ξημερώματα στον Γιάννη Πάριο και στους τραγουδιστές που θεωρεί ότι αδικήθηκαν.
Εσύ τι μουσική ακούς;
Παρουσίαση – Concept: Θεολόγος Ηλιού
Παραγωγή: My Media Lab
ΧΟΡΗΓΟΣ: Bizzaro
Powered by Cineplexx
Ευχαριστούμε πολύ το Hyatt Regency Thessaloniki για τη φιλοξενία.
Instagram: https://www.instagram.com/esyt...
Τik Tok: https://www.tiktok.com/@esytim...
Ο σπουδαίος μουσικοσυνθέτης είναι ο καλεσμένος του 14ου επεισοδίου του «Εσύ τι μουσική ακούς;»
O γνωστός ηθοποιός ήταν καλεσμένος στο 14ο επεισόδιο του «Εσύ τι μουσική ακούς»
Ο Ξαρχάκος, ο Bloody Hawk, οι κρίσεις πανικού και οι οδηγίες για την αγάπη
Ο ηθοποιός, συγγραφέας και σκηνοθέτης είναι ο καλεσμένος του 14ου επεισοδίου του «Εσύ τι μουσική ακούς»