Ας σκεφτούμε λίγο το τοπίο των βουλευτών στην Βόρεια Ελλάδα. Μάλιστα ας εστιάσουμε λίγο στην Α’ και την Β’ Θεσσαλονίκης.
Οι βουλευτές της ΝΔ στην Α’ έχουν απλώς να παλέψουν για την πρώτη, δεύτερη και τρίτη θέση. Έχουμε δύο γυναίκες και δύο άντρες υφυπουργούς, όλες και όλους πολύ δραστήριες και δραστήριους. Σκεφτείτε ότι με τον ισχύοντα εκλογικό νόμο και τις εξελίξεις στην κεντροαριστερά η ΝΔ ενδέχεται να εκλέξει και 8 βουλευτές με ισάριθμες έδρες.
Σε αυτήν την εξίσωση προσθέστε και δύο βαριά ονόματα, αυτά του Νίκου Ταχιάου και του Μαργαρίτη Σχοινά, που ενδέχεται να εισέλθουν δυναμικά. Το θέμα στη Νέα Δημοκρατία είναι η Β’ Θεσσαλονίκης, όπου οι κ. Δημήτρης Βαρτζόπουλος και Φάνης Παπάς δεν θα έχουν κανένα πρόβλημα αφού αποχωρεί ο Θόδωρος Καράογλου, αλλά το κόμμα θα έχει αφού βρίσκεται προς αναζήτηση υποψηφίων.
Στην αριστερά τώρα τα πράγματα είναι λίγο πιο μπερδεμένα. Η ανασφάλεια των υπαρχόντων βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ έχει να κάνει με τα χαμηλά ποσοστά που καταλαμβάνει το κόμμα στις δημοσκοπήσεις, αλλά και τις μετακινήσεις των βουλευτών προς πάσα κατεύθυνση, κυρίως προς τις κατευθύνσεις που οσμίζονται ότι μπορεί να εκλεγούν.
Σκεφτείτε την κ. Νοτοπούλου, πρώτη σε σταυρούς στην Α’ Θεσσαλονίκης, αλλά και τον κ. Γιαννούλη, που ήταν επίσης άνθρωποι πολύ κοντά στον Αλέξη Τσίπρα, όπως και η Κυριακή Μάλαμα, που κατέβηκε μεν στη Χαλκιδική, προσχώρησε στον Στέφανο Κασσελάκη, για να ανεξαρτητοποιηθεί τελικά. Σκεφτείτε και την Ράνια Θρασκιά και τον Πέτρο Παππά, προερχόμενους και τους δύο από τον ΣΥΡΙΖΑ, που ανήκουν πλέον στην Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΠΑΣΟΚ.
Προσθέστε τώρα και την αποστροφή του λόγου του Αλέξη Τσίπρα, ή καλύτερη την προϋπόθεση που έθεσε προς όλους τους βουλευτές, ότι πρέπει να παραιτηθούν από τη έδρα τους, επειδή ο ίδιος δεν επιθυμεί κοινοβουλευτική εκπροσώπηση.
Σκεφτείτε και τα δραστήρια στελέχη της ΕΛΑΣ στη Θεσσαλονίκη, που έχουν επιλεγεί για να επικοινωνούν τις θέσεις του κόμματος. Ποιος να ανταγωνισθεί μαζί τους; Είναι η μάχη του παλιού εναντίον του καινούριου. Βέβαια θα μου πείτε ο παλιός είναι αλλιώς.
Πάντως κάτι μου λέει ότι το παράδειγμα της θαρραλέας Έφης Αχτσιόγλου θα το ακολουθήσουν και άλλες και άλλοι. Αλλά μέχρι τότε η ημερομηνία των επερχόμενων εκλογών μόνο άγχος προκαλεί στους προερχόμενους από την αριστερά.
* Δημοσιεύθηκε στη «Μακεδονία της Κυριακής» στις 07.06.2026