Δημήτρης Τσιόδρας στη «ΜτΚ»: Η σωστή συνταγή ενόψει εκλογών είναι το έργο μας

Η καλύτερη συνταγή για τη ΝΔ ενόψει των επερχόμενων εθνικών εκλογών είναι το έργο μας, τονίζει ο Δημήτρης Τσιόδρας. Ο ευρωβουλευτής της ΝΔ και επί χρόνια διευθυντής του Γραφείου Τύπου του πρωθυπουργού, σε συνέντευξή του στη «ΜτΚ» τονίζει ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης είναι «η μοναδική επιλογή ευθύνης και σταθερότητας για το τιμόνι της χώρας, σε μία εποχή γεωπολιτικών ανακατατάξεων, με μεγάλες προκλήσεις και πολλούς κινδύνους».

Κύριε Τσιόδρα, μία από τις βεβαιότητες της διεθνούς διπλωματίας που έχει ανατραπεί το τελευταίο διάστημα, είναι οι καλές σχέσεις της Ευρώπης με τις ΗΠΑ. Πώς βλέπετε να εξελίσσονται μετά και τη δοκιμασία της Γροιλανδίας;

Ζούμε σε εποχές σεισμικών γεωστρατηγικών ανακατατάξεων, που κάνουν τις χθεσινές βεβαιότητες να μοιάζουν ήδη πολύ μακρινές: Εκεί που ξέραμε ότι υπήρχε στέρεο έδαφος και ασφαλή δεδομένα, εμφανίζονται τώρα νερά αχαρτογράφητα και εξαιρετικά επικίνδυνα. Οι πρωτοφανείς μεταπολεμικά εντάσεις, στις σχέσεις των ΗΠΑ με την Ευρώπη φάνηκε, προς στιγμήν, να οδηγούνται σε επικίνδυνους δρόμους με αιχμή το ζήτημα της Γροιλανδίας. Ευτυχώς, η αποκλιμάκωση ήρθε γρήγορα: Το ενδεχόμενο χρήσης στρατιωτικής ισχύος έφυγε από το τραπέζι, συνεπώς τα ευρωπαϊκά εμπορικά αντίμετρα έμειναν στο συρτάρι και η εκατέρωθεν ρητορική αμβλύνθηκε. Βεβαίως το πρόβλημα δεν λύθηκε -η ουσία της διαφοράς παραμένει. Σε ό,τι αφορά την περαιτέρω εξέλιξη των πραγμάτων δύο στοιχεία θα είναι καθοριστικά: Πρώτο, να μείνει σταθερή και ενωμένη η Ευρώπη στις θέσεις αρχών που τη χαρακτηρίζουν -όπως η επιμονή στο διεθνές δίκαιο και ο σεβασμός της κυριαρχίας. Δεύτερο, να διατηρηθεί (παρά τις διαφωνίες) λειτουργική η διατλαντική σχέση. Ευρωπαϊκή Ένωση και ΗΠΑ οφείλουν να διασφαλίσουν την ενότητα της συλλογικής Δύσης, στους δύσκολους και ταραγμένους καιρούς που ζούμε.

Τι πρέπει να κάνει η Ευρώπη από εδώ και πέρα σε ό,τι αφορά στο ζήτημα της κοινής ασφάλειας;

Η Ευρώπη έχει ήδη συνειδητοποιήσει ότι είναι επιτακτική ανάγκη, αλλά και απόλυτη προτεραιότητα, να προχωρήσει γρήγορα και αποτελεσματικά στη θεαματική αναβάθμιση της αμυντικής της ικανότητας. Η αμερικανική αμυντική «ομπρέλα» όπως την ξέραμε μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, δεν υφίσταται πλέον. Άρα η Ευρώπη πρέπει να στηριχθεί στις δικές της δυνάμεις. Το πρόγραμμα ReArm Europe, που υιοθετήθηκε το 2025, είναι ένα βήμα. Αλλά δεν αρκεί. Παράλληλα με τους ευρωπαϊκούς εξοπλισμούς, χρειαζόμαστε κοινή εξωτερική κι αμυντική πολιτική. Τα σύνορα των χωρών της ΕΕ πρέπει να θεωρούνται ευρωπαϊκά σύνορα και η απειλή εναντίον ενός, απειλή εναντίον όλων. Δυστυχώς δεν είμαστε εκεί ακόμη. Προς τα εκεί πρέπει να πάμε όμως. Είναι ο μόνος δρόμος. Η ΕΕ έχει όλες τις δυνατότητες να αντιμετωπίσει οποιαδήποτε απειλή. Αρκεί να δράσει ενωμένη και να οδηγηθούμε κάποια στιγμή στην πολιτική ενοποίηση, για την οποία ξεκινήσαμε στις αρχές του ’50.

Πόσο θα επηρεάσει την οικονομία το πάγωμα της συμφωνίας της Μercosur, μετά την απόφαση του ευρωκοινοβουλίου;

Η συμφωνία Mercosur έχει υπογραφεί, αλλά δεν έχει ακόμη τεθεί σε εφαρμογή. Συνεπώς, δεν έχει παράξει οικονομικά αποτελέσματα. Άρα, και το πάγωμά της δεν θα επηρεάσει την ευρωπαϊκή οικονομία: οι εμπορικές συναλλαγές της Ένωσής μας με τις χώρες της Mercosur, αν δεν αλλάξει κάτι, θα εξακολουθήσουν να διέπονται από τους ίδιους όρους που ισχύουν μέχρι σήμερα -θα παραμείνουν ίδιοι δασμοί εκατέρωθεν. Γενικά πρέπει να πω ότι η ΕΕ αναζητά νέες αγορές ώστε να μην εξαρτάται απολύτως από τις ΗΠΑ και την Κίνα. Οι χώρες της Mercosur, η Ινδία, η Ινδονησία, η Μαλαισία, αποτελούν τέτοιες αγορές και είναι προς το συμφέρον των παραγωγών αλλά και των καταναλωτών της ΕΕ η διεύρυνση των εμπορικών μας σχέσεων, λαμβάνοντας πάντα τα κατάλληλα μέτρα ώστε να μην βρεθούν οι Ευρωπαίοι παραγωγοί εκτεθειμένοι σε άνισο ανταγωνισμό. Και στην περίπτωση της Mercosur έχουν ληφθεί προστατευτικά μέτρα.

Στην Ελλάδα τα αγροτικά μπλόκα ύστερα από σχεδόν δίμηνες κινητοποιήσεις αποσύρθηκαν. Ποια είναι τα μαθήματα από τα μπλόκα;

Αποδείχθηκε ότι ήταν η απολύτως αδιέξοδη η λογική της τυφλής σύγκρουσης, η άρνηση του διαλόγου και η κλιμάκωση της έντασης, η ακραία τακτική των λεγόμενων «σκληρών». Τελικά προσήλθαν στον διάλογο. Θα μπορούσαν να το έχουν κάνει από την αρχή. Οι αγρότες κέρδισαν όλα τα ρεαλιστικά αιτήματά τους: Ό,τι μπορούσε να γίνει χωρίς να υπονομευθεί η δημοσιονομική σταθερότητα, έγινε -ανάμεσα σε αυτά: Θα έχουν το φθηνότερο ρεύμα στην Ευρώπη! Και η μεγάλη μεταρρύθμιση, το πέρασμα του ΟΠΕΚΕΠΕ στην ΑΑΔΕ, προχωράει κανονικά: Ο χώρος θα εξυγιανθεί! Ο πρωτογενής τομέας στη χώρα μας έχει μέλλον -και θα προχωρήσει με σχέδιο, με συνεννόηση και με τις αλλαγές που απαιτούν οι καιροί.

Πολλές συζητήσεις γίνονται το τελευταίο διάστημα για δύο υπό ίδρυση κόμματα. Τι λέτε για το εγχείρημα του Αλέξη Τσίπρα;

Το εγχείρημα αυτό προ-διαφημίστηκε ως ένα επερχόμενο πολιτικό big bang στον χώρο της κεντροαριστεράς αντιπολίτευσης και κατέληξε σε... πολυτελές και αυτοαναφορικό promotion ενός βιβλίου -που δεν είχε και κάτι σημαντικό να εισφέρει στην πολιτική σκέψη. Η επιστροφή Τσίπρα αφορά κυρίως την επιθυμία του ίδιου να διαδραματίσει ρόλο μέσα από ένα νέο σχήμα. Αφορά έναν συγκεκριμένο πολιτικό χώρο, που όπως φάνηκε από τις πρώτες αντιδράσεις, επιχειρεί να ανασυντεθεί μέσα από νέες διασπάσεις. Ο κ. Τσίπρας δεν είναι πλέον νέος στην πολιτική. Έχει δοκιμαστεί και ως πρωθυπουργός και ως αρχηγός της αντιπολίτευσης. Και επιθυμεί να επιστρέψει ακριβώς όπως τον ξέρουμε.

Πώς βλέπετε την πολιτική Μαρία Καρυστιανού; Έχει δυναμική; Θα επηρεάσει τη ΝΔ;

Η Μαρία Καρυστιανού απέκτησε ευρεία αναγνωρισιμότητα και δημοφιλία, με την ιδιότητα της «μάνας των Τεμπών». Τώρα, ως «εν αναμονή αρχηγός» του προαναγγελθέντος κόμματός της, κρίνεται με άλλα κριτήρια: Και οι ανεπάρκειές της γίνονται ήδη καταφανείς και οι απόψεις της αποκαλύπτονται. Απευθύνεται κυρίως στον λεγόμενο αντισυστημικό χώρο και δεν θα επηρεάσει τη Νέα Δημοκρατία όπως δείχνουν και οι μετρήσεις! Αυτοί που θα δουν να χάνουν ψηφοφόρους, είναι όλοι εκείνοι που επένδυσαν στον λαϊκισμό και στη συνωμοσιολογία στρώνοντας το έδαφος στην κα Καρυστιανού.

Το 2026 θα είναι μία προεκλογική χρονιά. Ποια είναι η σωστή συνταγή για τη ΝΔ έτσι ώστε να διεκδικήσει την αυτοδυναμία στις εθνικές εκλογές; Είναι εφικτή η αυτοδυναμία;

Η σωστή συνταγή, όπως πάντα, είναι το έργο μας! Με τον απολογισμό θετικής δράσης και με το πρόγραμμά μας για μιάν ακόμη μεταρρυθιστική τετραετία, θα πάμε στις εκλογές του 2027. Η αυτοδυναμία είναι εφικτή! Μην ξεχνάτε ότι ούτε το 2023 οι μετρήσεις έδειχναν αυτοδυναμία! Κι επιτεύχθηκε! Ο Κυριάκος Μητσοτάκης είναι η μοναδική επιλογή ευθύνης και σταθερότητας για το τιμόνι της χώρας, σε μια εποχή γεωπολιτικών ανακατατάξεων, με μεγάλες προκλήσεις και πολλούς κινδύνους. Η Ελλάδα που παρέλαβε το 2019, δεν έχει καμμιά σχέση με τη σημερινή: Τώρα, η πατρίδα είναι ενισχυμένη διπλωματικά, εξοπλισμένη στρατιωτικά, σεβαστή από όλους, με στρατηγικές συμμαχίες που την «οχυρώνουν» πολλαπλώς και με την οικονομία της να θεωρείται υπόδειγμα επιτυχίας από τους ευρωπαίους εταίρους μας.

Και κάτι τελευταίο: Πρώτο κόμμα η ΝΔ σημαίνει και πρωθυπουργός ο Κυριάκος Μητσοτάκης; Γιατί υπάρχουν και διαφορετικές εκτιμήσεις. Τι λέτε;

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης είναι ο αρχηγός που έχει οδηγήσει τη ΝΔ σε διαρκείς εκλογικές νίκες. Ουδείς στη ΝΔ έχει θέσει θέμα για το ποιος θα είναι πρωθυπουργός. Οι εκτιμήσεις που λέτε, προφανώς προέρχονται από άλλους χώρους και εκφράζουν μάλλον ευσεβείς πόθους. Θα κερδίσουμε τις εκλογές του 2027 και ο Κυριάκος Μητσοτάκης θα είναι πρωθυπουργός για μιαν ακόμη τετραετία.

*Δημοσιεύθηκε στη «ΜτΚ», 01.02.206