Επικοινωνία, συνάντηση, μοίρασμα. Σε αυτά πάντα καταλήγει ο Αλέξανδρος Τζοβάνι, όποια και να είναι η ερώτηση.
Ένας Θεσσαλονικιός με Ιταλικές ρίζες που σπούδασε κλασικό τραγούδι για οκτώ χρόνια στη Βιέννη και τώρα μένει στην Αθήνα έχει αναμφισβήτητα πολλές επιρροές - και ο ίδιος φροντίζει να τις αγκαλιάζει όλες ώστε να φτιάξει εντέλει κάτι δικό του, απροσδιόριστο. Άλλωστε σιχαίνεται τις ταμπέλες και ειδικά στη μουσική. «Για μένα δεν υπάρχουν είδη, μόνο λόγοι για να γραφτεί ένα κομμάτι. Δεν είναι τυχαίο που για τους έντεχνους είμαι ποπ, για τους ποπ έντεχνος, για τους κλασικούς πολύ σύγχρονος, παραδοσιακός για τους μοντέρνους» λέει χαρακτηριστικά στη «ΜτΚ» και εξηγεί πως δεν έχει λόγο να περιοριστεί σε ένα είδος - και σίγουρα δεν σκέφτεται με όρους μάρκετινγκ. Αυτό που τον ενδιαφέρει είναι να επικοινωνεί με τον κόσμο, με όσο το δυνατόν πιο ειλικρινή τρόπο. Και αν ο δικός του τρόπος εμπεριέχει κλασική, παραδοσιακή, ροκ και λάτιν μουσική, ας είναι - γιατί αυτό είναι.
Ο Αλέξανδρος Τζοβάνι παρουσίασε πριν λίγους μήνες το δεύτερο προσωπικό του άλμπουμ με τίτλο «Οκτώ παράθυρα στον κόσμο» ενώ στις 27 του μήνα, επιστρέφει στη Θεσσαλονίκη για μια μοναδική συναυλία - αφιέρωμα στον αξέχαστο Γιώργο Μαρίνο.
«Έχω μια απίστευτη χαρά και ταυτόχρονα ένα τρομερό φόβο» σημειώνει μιλώντας για τη συναυλία. «Ο Μαρίνος δεν είναι ο καλλιτέχνης που θα πεις 15-20 τραγούδια και τελείωσε. Είναι πολύ μεγάλη πρόκληση καθώς υπήρξε ένας πρωτοπόρος που στιγμάτισε αυτό που έκανε. Δεν θέλω να τον μιμηθώ, θέλω όμως να γίνει σαφές το ποιος ήταν αυτός ο άνθρωπος και να δώσω όσο το δυνατόν περισσότερες πτυχές της καλλιτεχνικής του ευφυίας» εξηγεί. Παραδέχεται πως και ο ίδιος κρύβει έναν ηθοποιό μέσα του «πάντα όμως με την ασφάλεια και ασπίδα του τραγουδιού» όπως λέει χαρακτηριστικά. Σίγουρα πάντως δεν θα προσπαθήσει να μιμηθεί τον Μαρίνο, αλλά να βρει τα στοιχεία του που ο ίδιος θα καταφέρει να ενσωματώσει και τελικά να παρουσιάσει στο κοινό. «Η φωνή είναι ένας καθρέφτης για την ψυχοσύνθεση κάποιου. Ο τρόπος που μιλάει, που εκφέρεται και πόσο μάλλον ο τρόπος που τραγουδάει. Δεν έχει σημασία να μιμείσαι καλά, αλλά να είσαι ειλικρινής και οτιδήποτε ειλικρινές είναι αρεστό, αρκεί να βγαίνει από μέσα μας. Ο κόσμος το καταλαβαίνει.»
Η παράσταση τιτλοφορείται «Είσαι μεγάλος σταρ αγάπη μου» αν και ο Αλέξανδρος Τζοβάνι δεν πιστεύει πια στους σταρ. «Στην εποχή μας βλέπεις τους καλλιτέχνες να πίνουν τον καφέ τους στο Instagram. Δεν υπάρχουν σταρ σήμερα και καλώς, εν μέρει - δεν χρειάζεται να θεοποιούμε τους καλλιτέχνες. Μπορεί όμως λόγω της υπερπληροφορίας ο κόσμος να μην έχει πια τόση ανάγκη τα λάιβ» εξηγεί και παραδέχεται πως παρά την εποχή, ο ίδιος παραμένει ρομαντικός, ακόμα και αν αυτό του κοστίζει επαγγελματικά. «Δεν νιώθω ότι η Τέχνη θα έπρεπε να είναι μια διαδικασία εμπορικών προϊόντων αλλά αποτέλεσμα έμπνευσης και ανάγκη επικοινωνίας του καλλιτέχνη. Μου έχει κοστίσει ήδη πολύ από άποψη καριέρας αλλά δεν πειράζει γιατί δεν μου κοστίζει καθόλου σε δύναμη ψυχής - είμαι ήρεμος ξέροντας ότι κάνω αυτό που θέλω με τους όρους μου» τονίζει.
Αν και μοιάζει να έχει έρθει από άλλη εποχή, ο Αλέξανδρος Τζοβάνι δεν είναι νοσταλγός του παρελθόντος, αντιθέτως, ονειρεύεται να ζήσει στο μέλλον και συγκεκριμένα «σε μια μελλοντική κοινωνία που ο άνθρωπος δε θα βλέπει χρώματα και φυλές παρά μόνο ανθρώπους» όπως λέει χαρακτηριστικά. «Μπορεί αυτό να ακούγεται θεωρητικό, η φιλοσοφία όμως δεν είναι μια θεωρία, είναι κάτι πρακτικό. Φιλοσοφία είναι η ίδια η καθημερινότητα, οι σχέσεις μας, η συμπεριφορά μας, ενώ σημαντικό ρόλο παίζει σε όλα η κατανόηση, δηλαδή να καταλάβω ακόμα και αυτόν με τον οποίο διαφωνώ κάθετα. Αυτός πιστεύω είναι ο μόνος τρόπος για να αλλάξουμε τα πράγματα» σημειώνει. Πιστεύει ότι πρωταρχικος στόχος του καθένα θα πρέπει να είναι η ανακάλυψη του εαυτού του ώστε στη συνέχεια να μπορεί να είναι χρήσιμος στην κοινωνία. Ο ίδιος νιώθει ότι το κάνει αυτό μέσα από τη μουσική του. Δεν αρνείται ότι κάτι ποιοτικό μπορεί να γίνει και εμπορικό, σίγουρα όμως ο ίδιος δεν θα έγραφε ποτέ με αυτό το κίνητρο.
«Όταν κάτι έχει φτιαχτεί για να γίνει επιτυχία έχει σύντομη ημερομηνία λήξης. Όποιος έχει αποσαφηνίσει μέσα του τον λόγο για τον οποίο κάνει Τέχνη, δεν τον ενδιαφέρει πρώτα το εμπορικό κομμάτι αλλά η επικοινωνία με τον κόσμο και το σύμπαν. Αν μου δόθηκε ένα ταλέντο αυτό δεν έγινε για να βγάλω λεφτά αλλά για να το προσφέρω στον κόσμο ώστε κάτι να προκύψει από αυτό, μια καλή ιδέα, μια σκέψη, ένα παράπονο, μια παρηγοριά.»
«Οκτώ παράθυρα στον κόσμο»
Ο νέος του δίσκος κυκλοφόρησε το περασμένο φθινόπωρο και αποτελείται από οκτώ τραγούδια στα οποία υπογράφει ο ίδιος μουσική και στίχους, πλην ενός.
«Νιώθω ότι αυτός ο δίσκος είναι ένα βήμα παρακάτω για μένα στιχουργικά, ενορχηστρωτικά και μουσικά» τονίζει και παραδέχεται πως, ως καλλιτέχνης του live, δεν νιώθει ότι έχει αποτυπώσει ακόμα το 100% των δυνατοτήτων του σε ηχογράφηση. «Για μένα πρέπει να έχει παραλήπτη το τραγούδι και μέσα στο στούντιο είναι κάπως κρύο όλο αυτό - δεν νιώθω απόλυτα ότι ‘καλλιτεχνώ’ εκείνη τη στιγμή» εξηγεί και δηλώνει πως σε έναν κόσμο που κανείς δε θα άκουγε μουσική, ο ίδιος δεν θα τραγουδούσε. «Δεν το κάνω πια για τον εαυτό μου αλλά για να πω κάτι, να μεταδώσω ένα μήνυμα, για όσους θέλουν και νιώθουν ότι αυτό κάτι τους δίνει.»
Στην εποχή της ταχύτητας και της ατάκας ο Αλέξανδρος Τζοβάνι παραμένει συνεπής στον σκοπό του που είναι το να καταθέτει με ειλικρίνεια την ψυχή του. Τα οκτώ τραγούδια είναι ταυτόχρονα και οκτώ «παράθυρα» στον δικό του κόσμο. «Νιώθω ότι πολλά απ΄αυτά είναι ένα ξεγύμνωμα της δικής μου ιδιοσυγκρασίας και ψυχής και καθένα από αυτά έχει στοιχεία διαφορετικά του έρωτα της ή της απώλειάς του, των κοινωνικών προβληματισμών και όλων όσα μου άνοιξαν νέους δρόμους και κόσμους» εξηγεί.
«Όλα τα κομμάτια έχουν διαφορετικές επιρροές και έχει γίνει μια μίξη που είναι πολύ ‘εγώ’, μια η μυσταγωγία μέσα από σύγχρονο ήχο με στοιχεία παράδοσης» όπως λέει χαρακτηριστικά.
Όνειρα προσωπικά δεν έχει, πιστεύει ότι όλα μπορούν να συμβούν αν ο κόσμος γίνει καλύτερος. Στόχους πάντα έχει αν και η πορεία του, του έχει δείξει ότι πράγματα μπορεί να πάνε πολύ διαφορετικά από αυτά που σχεδιάζεις και σίγουρα δεν ελπίζει, γιατί νιώθει ότι με το να ελπίζει εναποθέτει την προσδοκία στα χέρια κάποιου άλλου. «Αφήνω τη ζωή να με πάει όπου αξίζω ή δεν αξίζω. Και εντέλει θα με πάει εκεί που θα με έχει ανάγκη ο κόσμος» καταλήγει.
Info
Η συναυλία για τον Γιώργο Μαρίνο που διοργανώνει το Σωματείο Φίλων Ιστορικού Κέντρου Θεσσαλονίκης θα πραγματοποιηθεί τη Δευτέρα 27 Απριλίου 2026 και ώρα 20.30 στην Αποθήκη Δ, στο Λιμάνι.
Ο δίσκος «Οκτώ παράθυρα στον κόσμο» είναι διαθέσιμος σε όλες τις μουσικές πλατφόρμες.
*Δημοσιεύθηκε στη «Μακεδονία της Κυριακής» στις 19/4/2026.
